رواق: August 2003

شرح حال

بیست و شش سال دارم و متاهلم! سال گذشته در روز آغاز ولایت حجّت آخرین و در جوار حرم امام رئوف با همسرم عقد ازدواج بستم و امسال هم در شب میلاد حضرت علی‌بن موسی‌الرّضا ـ علیه‌السّلام ـ زندگی مشترک خود را آغاز کردیم. مهندسی صنایع را با گرایش به برنامه‌ریزی و تحلیل سیستم‌ها خوانده‌ام. حالا هم دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته‌ی مدیریت اجرایی (EMBA) هستم. هنرجوی دوره‌ی ممتاز انجمن خوشنویسان ایران‌ام، عکّاسی می‌کنم، به طرّاحی وب مشغولم و خدا را شکر زندگی می‌گذرد! شش سالی می‌شود که وبلاگ می‌نویسم. معتقدم وبلاگ، دریچه‌ای تازه و اشراقی به هزارتوی زندگی است به شرط آن‌که صداقت و اخلاق، اصول خدشه‌ناپذیر وبلاگ‌نویس باشند.

نوشته‌های این ماه

فرشته و دیو

روزهای طلایی

یا اسمع السامعین

قربون صفات برم ، از راه دوری اومدم ... !

تو ای پری کجايی ...

یه کار فرهنگی

عظم الله اجورنا و اجورکم

فاطمه به آسمانها پر کشيد

جان تو و جان کودکانم مولا...

بایگانی موضوعی

بایگانی ماهیانه

جستجو

خبرنامه

لینک

«نشریات»

«ویژه»

«وب‌لاگ‌ها»

چطور با شهدا دوست شویم؟

«وب‌سایت‌ها»

امکانات

Mail me:
mkargar[at]revagh[dot]com

PM me(By Yahoo! Messenger):
mmkargar

P.O.Box: 16485-186 TEHRAN-IR

حقوق نوشته‌های این وبلاگ و تمامی دامنه‌های آن متعلّق به محمّدمهدی کارگر است
mkargar.id.ir
revagh.com
revagh.ir

Powered By:
Movable Type 3.2

فرشته و دیو

ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز وی مبرا ذات ميمون اخترت از زرق و ريو در بزرگی کی روا باشد که تشريفات را از فرشته باز گيری آنگهی بخشی به ديو

روزهای طلایی

خيلي وقت است كه چيزي ننوشتم . اما دوباره مي خواهم بنويسم . مثل قديم . مثل روزهايي كه مي نشستم و مي نوشتم و مي نوشتم . آنقدر مي نوشتم كه كاغذهايم تمام مي شد . دستم درد مي گرفت و چشمم مي سوخت . و وقتي به ساعت نگاه مي كردم از سه صبح گذشته بود . يك بار يادم هست كه نشستم و نوشتم . معلم ادبيات خواسته بود تا درباره دبيرستان خودمان هر چه مي خواهيم بنويسيم . و من هم نوشتم . صفحه ها نوشتم . دقيق يادم نيست چقدر بود . بيشتر از سي صفحه بود . فردا صبح سر كلاس ادبيات نوشته هايم را به معلمم نشان دادم . لبخندي زد و گفت : " نگفتم كه به جاي همه كلاس بنويس . دو صفحه هم مي نوشتي كافي بود ! " و آن روز ساعت ادبيات فقط به خواندن نوشته هاي من و بحث و صحبت درباره آن گذشت . بچه ها هم كلي كيف كردند . آخر هيچكدام اهل يك شبه مقاله نوشتن نبودند كه ! بچه هاي رياضي و مقاله و انشا نوشتن ؟! خيلي بعيد بود ! از آن روزهاي طلايي خيلي نمي گذرد . شايد سه چهار سال . اما حسرت يك لحظه آن دوران را دارم . نوشتن براي من يك جزء لاينفك گذران روزانه من بود . اصلا اگر نمي نوشتم شب خوابم نمي برد . از همه چيز مي نوشتم . از نظرات خودم درباره جنايت هولناكي كه اتفاق افتاده بود تا بررسي اظهارات وزير كشاورزي در باره ميزان كاشت سيب زميني و خريد آن از كشاورزان . جدي مي گويم . درباره همه چيز مي نوشتم . اما نه ! درباره يك چيز هيچ وقت ننوشتم . و آن آينده بود . من آن روزها آينده خود را در حالم مي ديدم . فكر مي كردم اگر حال خوبي داشته باشم ؛ حالي كه همراه با تلاش و كوشش باشد حتما آينده اي پربار و نيكو در پيش دارد . پس هيچ چيز در باره آن نمي نوشتم . حتي نمي نوشتم كه مي خواهم در آينده چه كنم . چه رشته و چه شغلي را انتخاب كنم . براي زندگي آينده ام چه برنامه هايي دارم و اصلا آيا آينده ام را روشن مي بينم يا نه . فقط به حالم مي پرداختم . درسم خوب بود . به يكي از بهترين مدرسه ها مي رفتم . بهترين معلمان و بهترين دوستان را داشتم . بهترين امكانات در اختيار من بود . از همه مهمتر سعي و تلاش و اهتمام من بود كه به همه چيز معنا مي داد و گر نه بهترين امكانات بدون استفاده چه فايده اي دارد ؟! همين طور بهترين دوستان و معلمان ! اما ناگهان آن اتفاق افتاد . اتفاقي كه تبعات و اثرات آن تا حال ادامه دارد . راستي پريروز ، يادداشتي نوشتم . پايين تر از اين مطلب مي توانيد بخوانيد . راستش فكر كردم اگر در وبلاگ بنويسم بهتر است . تا به خداوند بگويم كه من ذلت و خواري و نقصان خود را در برابر او پيش هر كسي كه مرا مي شناسد پنهان نمي كنم . باكي از اين ندارم كه عجز و ذلت خود را در برابر خداوند نشان دهم . كه افتخار مي كنم به ذلت خود . به فقر خود در برابر خداوند بي نياز . اما ... . سه سال است به آن اتفاق يا به آن بلا و آزمايش الهي سر سپرده ام . چند روز ديگر وارد چهارمين سال مي شوم و تبعات و اثرات آن اتفاق هنوز هم باقي است . راستش اين كه شكايت كردم همه از سر خستگي است . مي ترسم . مي ترسم از اين كه ديگر تحمل نكنم . راستش كم كم دارم به همان آستانه تحمل مي رسم . به همان آستانه صبر . مي ترسم كه ديگر تحمل نكنم و يادم برود كه بايد در همه حال شكر خداوند را گويم . حتي شكر بر بلاهايش و صبر بر آنها . به اميد فرج و گشايش كه الصبر مفتاح الفرج . اما من هم ظرفيتي دارم . و چه اندك ! كه سه سال بيشتر نتوانستم صبر كنم . دل خوش كرده ام به فرج بعد از شدت و يسر پس از عسر . همين كمي آرامم مي كند و گر نه چنان گر مي گرفتم و مي سو ختم و فنا مي شدم كه خاكسترم هم باقي نمي ماند ... . فردا اول ماه رجب است . يادم هست سه سال پيش اولين روز آن اتفاق هم روز اول رجب بود . و من در تاريكي شب خيره به هلال تازه ماه مي نگريستم و به اتفاقات آن روز فكر مي كردم . اتفاقاتي كه حتي شيريني قبولي من در دانشگاه و دانشجو شدنم را به كامم تلخ كرد . فردا اول ماه رجب است . اين الرجبيون ؟! .... اهالي رجب كجا هستند . روزه داران روز و شب زنده داران شب . دعاي رجبيه و ... . خوشا به حال ايشان . فردا اول ماه رجب است . ميلاد باقرالعلوم . امام محمد باقر عليه السلام . فردا اول ماه رجب است . فردا جمعه است . جمعه . و انتظار فردا معناي ديگري دارد .... ! محمد مهدي پنجشنبه 6/6/1382

یا اسمع السامعین

خدايا ! خلاصه کنم ! يا اسمع السامعين ! يا ابصر الناظرين ! يا من يسمی بالغفور الرحيم ! شکايت مرا بشنو و حال زار مرا ببين ! ببين که چگونه درمانده ام . ببين که دلم شکسته . مگر تو دلهای شکسته را دوست نداری . اين دل من ! شکسته ! فقط به تو اميد دارد تو که آمرزنده و بخشنده و رحمان و رحيم نام گرفته اي . ببين که ديگر هيچ باکی ندارم که آنان که مرا می شناسند به ناتوانی و عجز و درماندگی ام پی ببرند . بگذار همه بدانند که اين تن رنجور و خسته در پس آن نمود بيرون و نشان ظاهر ، قلبی شکسته و باطنی اندوهگين دارد . خدايا زبانی جز اين نمی دانم که عاجزانه از تو بخواهم رحمی کنی و اين بلا و امتحان را به پايان ببری که ما لا طاقه لنا به ! انت العزيز و انالذليل و هل يرحم الذليل الا العزيز !

قربون صفات برم ، از راه دوری اومدم ... !

سلام
اين چند وقت كه نبودم بدون اينترنت زياد هم سخت نگذشت ! اصلا خيلي هم خوب بود . مي شد يه نفس راحتي بكشي و دغدغه هيچ چيز رو نداشته باشي ! جاي همتون خالي ! مهمون امام رضا بوديم . با اين كه شايد نزديك به تعداد سالهاي عمرم توفيق داشتم كه به مشهد و زيارت امام برم ، اما هر دفعه برام يه چيز تازه تر داره . خودم رو مي گم . ديگران رو نمي دونم . هر چند همه كم و بيش همين طورن . هر سال تمام شادي ها ، غم ها و آروزها و خواسته هام رو جمع مي كنم كه برم و توي حرم يه گوشه رو بروي ضريح آقا بايستم و همشون رو به آقا بگم . بماند كه امسال با همه سالها فرق داشت و امسال فقط عجز و درخواست و انابه و زاري من بود كه به پيشگاه آقا بردم تا شفاعتي بكنه تا گره از كار بسته من باز شه . كار بسته اي كه دقيقا سه ساله تمام با من همراه شده و فقط خود خدا مي دونه كه هر چه تا حالا صبر كردم و به تقدير خودش سرسپردم ، اما ديگه طاقت و قرار رو واقعا از من گرفته ! اصلا اين چيزا رو چرا به شما مي گم . نمي دونم واقعا ! چه دوره و زمونه اي شده كه هيچ كس بي درد نيست . همه ريز و درشتشو تو زندگيشون دارن . تو حرم امام رضا كه مي ري همه درد دارن . حاجت دارن و اومدن تا آقا رو به مادرش قسم بدن كه شفاعتشون بكنه تا حاجتشون روا بشه . خداييش آقا هم خوب جواب مي ده . زائراش رو دست خالي رد نمي كنه برن . هواشون رو داره . 
راستش يه چيز ديگه !
به سرم زده برم مشهد مجاور آقا شم . تو اولين فرصت ! درسم تموم شه حتما يه كاري مي كنم . نمي خوام ديگه تو تهران بمونم . همين كه لااقل روزي يه بار چشمم به گنبد طلايي آقا بيفته برام انقدر ارزش داره كه تمام امكانات و تسهيلاتي كه اينجا برام وجود داره ، پشيزي برام ارزش نداره . خوش به حال مشديا ( به لهجه مشهدي تلفظ كنيد به كسر ميم و فتح ش ) البته اگر به قول خودشون مشهدي نشده باشن !!! ( مشديا مودونن چي موگم !‌) واي كه چه نعمت عظيمي رو دارن اگه قدرش رو بدونن . البته بماند كه آقا همه جا هست . هر جا كه باشي مي بينتت ، صدات رو مي شنوه و جواب سلامت رو مي ده . افسوس كه زود گذشت . هفته پيش همين موقع بعد از نماز تو مسجد گوهر شاد . واي كه چه حالي داشت . دعاي بعد از زيارت با اون عبارات و مفاهيم عالي و زيبا ! خدايا زيارت حضرت رضا رو دوباره نصيبم كن مبادا كه اين بار ، بار آخرم باشه !
اللهم صل علي علي ابن موسي الرضا المرتضي . الامام التقي النقي الزكي و حجتك علي من فوق الارض و من تحت الثري . الصديق الشهيد . صلاه كثيره . تامه زاكيه متواصله متواتره مترادفه . كاافضل ما صليت علي احد من اوليائك .

تو ای پری کجايی ...

شبی که آواز نی تو شنیدم 
چو آهوی تشنه پی تو دویدم 
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم 
نشانه ای از نی و نغمه ندیدم 

تو ای پری کجایی 
که رخ نمی نمایی 
از آن بهشت پنهان 
دری نمی گشایی 

من همه جا پی تو گشته ام 
از مه و مهر نشان گرفته ام 
بوی تو را زگل شنیده ام 
دامن گل از آن کشیده ام 

تو ای پری کجایی 
که رخ نمی نمایی 
از آن بهشت پنهان 
دری نمی گشایی

دل من سر گشته تو 
نفسم آغشته تو 
به باغ رویاها چو گلت بویم 
بر آب و آیینه چو مهت جویم 

تو ای پری کجایی؟! 

در این شب یلدا ز پی ات پویم 
به خواب و بیداری سخنت گویم 

تو ای پری کجایی ؟!

مه و ستاره درد من می داند 
که همچو من پی تو سرگرداند 
شبی کنار چشمه پیدا شو 
میان چشم من هویدا شو 

تو ای پری کجایی 
که رخ نمی نمایی 
از آن بهشت پنهان 
دری نمی گشایی 


تصنیف تو ای پری کجایی یادگار دهه چهل هجری شمسی است . شعر آن از هوشنگ ابتهاج ( ه ا سایه ) آهنگ آن از همایون خرم و صدا ، صدای بی همتای مرحوم استاد حسین قوامی است . چند ماه قبل قسمتی از این تصنیف ماندگار و بی نظیر را در وبلاگ قرار دادم . خدا می داند که تا به حال چند نفر با جستجوی عنوان " تو ای پری کجایی " به این وبلاگ توسط موتورهای جستجوی مختلف راهنمایی شده اند . اگر هنوز هم به آمار کانتر سایت در گوشه پایین سمت راست مراجعه کنید به صدق این گفته پی می برید . نمی دانم چه سری در این تصنیف نهفته اما چنان سحرت می کند که ناچار اشک را به چشمانت هدیه می کند . یکی دو سال قبل محمد اصفهانی هم این اثر را دوباره خوانی کرد . موسیقی همان موسیقی و شعر همان شعر فقط این بار صدای اصفهانی به جای حسین قوامی قرار گرفته بود . و به جرات می توان گفت که با وجود سعی و اهتمام تمام محمد اصفهانی ، در آخر این " تو ای پری کجایی " آن " تو ای پری کجایی " حسین قوامی نشد . چرا که پری فقط با صدای حسین قوامی به دل می نشیند و لا غیر !
تصنیف کامل <A href="http://www.vivapars.com/collection%2001/Collection%2001%20-%20Track%20%205.mp3">" تو ای پری کجایی "</A><A href="http://www.vivapars.com/collection%2001/Collection%2001%20-%20Track%20%205.mp3"> </A>را با صدای مرحوم استاد حسین قوامی در قالب mp3 ، با کلیک بر لینک بشنوید .

یه کار فرهنگی

سلام
امروز بالاخره مجبورم که دیگه یه چیزی بنویسم . خودم هم ولقعا دلم تنگ شده برای نوشتن . یادش بخیر یه زمانی بود که اینترنت نبود ! چه قدر خوب بود . هر چی دوست داشتم می نوشتم . اصلا کارم نوشتن بود . همون دوران طلایی خانه روزنامه نگاران جوان و ماهنامه تجربی که با دوستانم منتشر می کردیم . سخنرانی ها و نشست های علمی فرهنگی و ای ... یادش بخیر ! جوون بودیم شور و حال داشتیم . اما الان چی ؟! بیست و دو سالم شده تازگی ها اما واقعا احساس پیری می کنم . برو بچزی !!! که منو می شناسن خوب یادشون هست . چقدر به من گفتید که بابا چه خبره اینقدر تند می ری ! پیاده شو با هم بریم و من گوش نکردم . چقدر دعوتم کردید تا با هم بریم کوه ، سینما ، پارک و گردش اما من نیومدم . و تمام وقت و جوونیم رو تو این فرهنگسرا و اون خانه فرهنگ و این انجمن و اون مرکز فرهنگی به بطالت گذروندم !!! ای که پیر شدیم رفت . موهای سفید یواش یواش ، آهسته آهسته دارن سر در می آرن و .... ای بابا ! اصلا یکی نیست به من بگه دیگه اینقدر از این حرفای مفت نزن ! من تازه اول جوونیم و حالا حالا ها خیلی وقت دارم برای این حرفا ولی از شوخی گذشته تو این پنج شش سال گذشته خودم رو خیلی خسته کردم که الان واقعا دارم با تمام پوست و گوشت و استخوانم احساس می کنم این خستگی رو . تا ببینیم خدا چی می خواد . 
آقا حالا غرض از مزاحمت برای اوقات بیکاری حضرات که لطف می کنن و به وبلاگ سر می زنن . آقا این وبلاگ قراره یه جورایی متحول بشه . یعنی دیگه واقعا یه قاعده و قانونی پیدا کنه . که اونم ایشاللا می مونه برای دوهفته دیگه که انشاالله از مسافرت برگردم . آخر هفته انشالله برای ده دوازده روز محض بدر کردن خستگی و تجدید قوا راهی مسافرتم . اگه خدا بخواد اول مشهد و زیارت و امام رضا علیه السلام ، بعدش هم شمال و آب و هوای اگر شانس بیاریم دلپذیر ! تا خدا چی بخواد .یعنی اگه بخوام بهتر بگم دیگه میرم سراغ وبلاگنویسی حرفه ای با رویکرد مطبوعاتی فرهنگی ، هنری ، اجتماعی و شاید سیاسی و اقتصادی !
و اما صحبت اصلی ! در ادامه همان فعالیتهای فرهنگی مطبوعاتی ماضی انشاالله قصد انتشار یک نشریهاینترنتی دارم که اگر امکانات و نرم افزارهای لازم رو بتونم تهیه کنم در قالب ebook و با فرمت exe منتشر خواهم کرد . مگر این که موفق به تهیه نرم افزار مناسب که مشکلی با یونیکد نداشته باشم نشم . که اگر نتونم چاره ای نمی مونه جز این که برم سراغ ادوب آکروبات و فرمت PDF . حالا مطلب اصلی اینه که بالاخره هر نشریه ای احتیاج به یه سری امکانات و تجهیزات و نیروهای حرفه ای داره . از نظر امکانات و تجهیزات فعلا خیالی نیست . می مونه همت شما دوستان عزیز که به من به عنوان کادر فنی و نویسنده کمک کنیم . بالاخره به سردبیر ، خبرنگار ، گرافیست ، محقق ، نویسنده ، عکاس و .... احتیاج داریم یا نه ؟ بله که احتیاج داریم . پس اگر هستید بسم الله . پیشنهادی ، توصیه ای ، پندی ، اندرزی هر چی دارید من هستم و منتظرم تا بهم بگید . یا تو وبلاگ برای من پیغام بذارید یا به آدرس ایمیل <A href="mailto:mmki@sorna.net">mmki@sorna.net</A> میل بزنید . ترجیحا فارسی هم بنویسید . من سر درد می گیرم وقتی پینگلیش می خونم . با هر فرمتی که میفرستید ، یونیکد ، عربیک ، وسترن با هر چی که می فرستید ترجیحا فارسی بفرستید . مطمئن باشید من به کمک شما نیاز دارم و اصلا تنها قادر نیستم به این مهم دست پیدا کنم . ضمنا فعلا برای شروع قید انتفاع مالی رو هم بزنید! در واقع این کار یه کار خداپسندانه است !!! . پس اگه هستید یا علی .
ضمنا حدودا ده روزی که تهران نیستم معلوم نیست که بتونم به اینترنت دسترسی داشته باشم یا نه . ولی سعی می کنم هر طور شده لااقل یه کافی نتی پیدا کنم . می دونید که ترک عادت موجب مرض است !!! ده روز بدون اینترنت موندن برابرست با احیانا دیوانگی !!! راستی قبض تلفن شماها چقدر می یاد . برای چهار ماه پنجاه هزار تومن قبض اومده برای من . بدون یک قران تلفن خارج و شهرستان ! همش شهری و من متهم شدم به استفاده سرسام آور و مسرفانه ازخط تلفن برای اتصال به اینترنت . نمی دونم آخه روزی حداکثر پنج ساعت باید بشه پنجاه هزار تومن ؟! از تعرفه ها اگر خبری دارید برام بنویسید . 
یه تبلیغی هم برای سامسونگ و اپسون بکنم . دو هفته پیش یه رایتر 52*24*52 سامسونگ و یه پرینتر Stylus C62 اپسون خریدم و توصیه می کنم اگر پس اندازی چیزی دارید این دو تا رواز دست ندید . خصوصا رایتر سامسونگ که خیلی ارزون شده ( حدود 41000 تومان )وپرینتر اپسون که واقعا کیفیت محشری داره . امروز روی یه کاغذ فتو گلاس یه عکس دیجیتال پرینت گرفتم کلی حال کردم . دقت کنید که الان مادیران داره روی مدل C42 تبلیغ می کنه و حتی دو تا کارتریج اضافی رایگان هم می ده به قیمت 58000 تومان ولی کیفیت خوبی نداره و رزولوشن اون 1240 دی پی آیه . اما مدل C62 ، 5760 دی پی آیه و واقعا کیفیت محشری داره . با گارانتی مادیران و با قیمت مصوب 79000 تومن . اما تو بعضی نمایندگی ها به مناسبت جشنواره تابستونی می توتونید زیر قیمتهم بخرید . من که به قیمت 74000 تومن خریدم . کیفیتش تضمینه و قیمت کارتریجش به نسبت قبل و دستگاههای مشابه مثل اچ پی خیلی پایینتره . درمجموع یه جفت کارتریج رنگی و مشکی به قیمت 10000 تومان رسیده که دقیقا یک چهارم قیمت سال پیشه! به هر حال اگر نیاز دارید این یه دستگاه خوب و کار راه بندازیه . من که فقط ترم قبل برای پروژه های درسی ام چهل هزار تومن پول پیرینت دادم ! اما اینجوری به صرفه تره . 
فعلا با جازه 
قربان شما – محمد مهدی

عظم الله اجورنا و اجورکم

عظم الله اجورنا و اجورکم بمصابنا بسیدتنا و مولاتنا , فاطمه الزهرا , سلام الله علیها

فاطمه به آسمانها پر کشيد

جان تو و جان کودکانم مولا...

فاطمه نان پخته و موهاي زينب را شانه كرده . چند ساعتي است كه احوال زينب دگرگون
شده . جور ديگري به بابا و حسن و بخصوص حسين مي نگرد . انگار فاطمه در باره پدر و
برادران چيز هايي به او گفته . فاطمه هنوز در بستر است . ديروز كه نان پخت و موهاي
زينب را شانه كرد و با دختر كوچك خود سخنان مادرانه گفت , حال بهتري داشت . اما
حالا ... حال فاطمه از هميشه بدتر است . علي بي تاب و غمزده به بانوي جوانش مي نگرد
. به ياس پيامبر كه اينك پژمرده شده و دردناك و غمزده در بستر بيماري به خود مي
پيچد . فاطمه مي خواهد كه او را با علي تنها بگذارند . علي سر به زانوي فاطمه مي
گذارد . اشك مي ريزد و ناله مي كند . فاطمه مي گويد : علي جان گريه مي كني ؟ اما من
شادم كه ساعاتي ديگر به ديدار پيامبر , پدرم , مي روم . و از ظلم و جور و بي وفايي
آين نامرد مردمان رها مي گردم . اما وصيتي دارم علي جان كه مرا شبانه غسل ده و دفن
كن و مزارم را بر كسي آشكار نكن كه نمي خواهم احدي از اين نامرد مردمان بر جنازه من
نماز بخواند . اينان كه حرمت من , دختر پيامبر , و همسر وصي او را نگه نداشتند , كي
حرمت مزار مرا نگه خواهند داشت . آنان كه به ساحت عصمت دختر پيامبر دست درازي
نمودند و فراموش كردند امانت رسول را در بين ايشان چگونه پس از مرگم مرا ارج نهند و
به نيكي ياد كنند . يا علي الان , بين خواب و بيداري , ناگهان سيماي پدر در مقابلم
تجلي كرد . من فرياد زدم : بابا , وحي آسمان از ما منقطع شده ؛ كجايي ؟ يك مرتبه
ديدم عده اي از فرشتگان مي آيند . دو فرشته جلو آمدند . مرا بلند كردند و بر فراز
آسمان گذاردند . سر برداشتم . بالاي سرم كاخهاي مجلل و باغستانهاي زيبا و رودخانه
هاي جاري زلال مشاهده كردم . حوريان زيبا سر از پنجره هاي قصرها در آورده , به من
نگاه مي كردند و خوش آمد مي گفتند و مي گفتند : مرحبا به كسي كه خداوند بهشت و ما
را به خاطر او آفريده است !
فرشتگان همچنان مرا بالا بردند تا به خانه اي وارد شدم كه داراي ساختمانهاي بس
مجللي بود . در هر ساختماني اطاقهاي مفروش زيبايي مجهز به وسايلي كه هيچ چشمي نديده
است . در اين كاخ , رودخانه زلالي جاري بود كه آب آن از سفيدي همچون شير مي درخشيد
و بوي معطر آن تمام فضاي كاخ را فرا گرفته بود . پرسيدم : اين كاخ از كيست ؟ گفتند
: اين منزل پدر توست . پرسيدم : اين چه نهري است ؟ گفتند : كوثر . گفتم : پس پدرم
كجاست ؟ گفتند : هم اكنون مي آيد .
در اين هنگام مشاهده كردم كه كاخي از دور حركت كرد و پيش آمد . در مقابل اين كاخ
ايستادم . از پلكان آن بالا رفتم . اطاقهاي مفروش زيبايي ديدم . در يك تالار بسيار
مجلل مشاهده كردم پدرم با جمعي نشسته است . تا چشم پدر به من افتاد از جا حركت كرد
. مرا در آغوش گرفت . پيشانيم را بوسيد و در كنار خود نشانيد . سپس فرمود :
اي حبيبه من , نمي بيني خدا چه دستگاهي براي تو فراهم كرده ؟!
من به اين سوو آن سو چشم انداختم . تا هركجا كه چشم انداز من بود ، كاخهاي باشكوه و
باغستانهاي زيبا مشاهده مي كردم . پدرم فرمود : اين نعمتهاي خدايي مخصوص تو و همسر
و فرزندانت و دوستان شماست . به تو مژده مي دهم كه بزودي بر من وارد مي شوي .
يا علي ، آنچنان قلبم پرواز كرد كه از شدت شوق و لرزشي كه كه اندامم را گرفته بود
از خواب پريدم و به خود آمدم . با اين كيفيت من خوشوقتم كه از اين جهان مي روم و از
اين درد و رنج آسوده مي گردم . فاطمه سلام الله عليها ، ساكت شد و مدتي در چهره علي
، عليه السلام ، خيره گرديد . سپس قطرات اشك پهناي رخساره زهرا ، سلام الله عليها
را گرفت و صدا به شيون بلند كرد .
علي ، عليه السلام فرمود : عزيز من ، چرا گريه مي كني ؟ زهرا ، سلام الله عليها ،
فرمود : من از اينكه از اين رنج و درد خلاص مي شوم و به نعمتهاي الهي مي رسم . شادم
ولي نگرانم كه همسر مظلومم را در ميان درياي دشمن مي گذارم . يا علي ، پس از من چه
رنجها مي بيني تا از چنگال اين زندگي خلاص شوي ! من مي دانم كه گرفتاري و پريشاني
تو بعد از من بيشتر خواهد بود .
علي ، عليه السلام ، در حالي كه از بيانات و جملات فاطمه ، سلام الله عليها ، كه
گفتي تمامي آن يك وحي خدايي بود ، سخت متاثر شده بود - براي تسلي زهرا فرمود :
زهراي عزيزم ، عيبي ندارد . اين پيشامد ها براي من - پهلواني كه پنجه در پنجه قهر
زندگي فرو برده است - خيلي ناچيز است .
آماده ترك اين جهانم مولا
من عازم روضه جنانم مولا
چون دست من از جهان و جان كوته شد
جان تو و جان كودكانم مولا

* با استفاده از کتاب ريحانه النبی ( علی اصغر يونسيان - ملتجی )
 
<IMG alt="السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده " hspace=1 src="http://mmki.free-host.com/fateme3.jpg" vspace=1 border=0>

تربت زهرا

<H1 align=center><IMG alt="يا فاطمه من عقده دل وا نكردم گشتم ولي قبر تو را پيدا نكردم " hspace=1 src="http://mmki.free-host.com/torbatezahra.JPG" vspace=1 border=0></H1>
<H1 dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> </H1>
<H1 dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">تربت زهرا </H1>

* محمد رضا آقاسي 



مرغ دل يك بام دارد دو هوا 
گه مدينه مي رود , گه كربلا 
اين اسير بند قاف و شين و عين 
گاه مي گويد حسن گاهي حسين 
مي پرد گاهي به گلزار بقيع
مي نشيند پشت ديوار بقيع 
مي زند سر بر سر زانوي دين 
اشك ريزان در غم بانوي دين 
عرضه مي دارد كه اي شهر رسول! 
در كجا مخفي بود قبر بتول 
از تمام نخل ها پرسيده ام 
آري ! اما پاسخي نشنيده ام 
يا امير المومنين ! روحي فداك 
آسمان را دفن كردي زير خاك 
آه را در دل نهان كردي , چرا ؟
ماه را در گل نهان كردي , چرا ؟
يا علي جان ! تربت زهرا كجاست ؟
يادگار غربت زهرا كجاست ؟
تا ز نورش ديده را شيون كنم 
بر مزارش شعله ها بر تن كنم 
آه از آن ساعت كه آتش در گرفت 
جام را از ساقي كوثر گرفت 
ياد پهلويش نمازم را شكست 
فرصت راز و نيازم را شكست 
آه زهرا تا ابد جاري بود 
دست مولا تشنه ياري بود